Niezależnie od tego, czy dotknęłaś gorącego żelazka czy polałaś się wrzątkiem, zasady postępowania są takie same. Najważniejsze jest jak najszybsze schłodzenie skóry, po to, by wysoka temperatura nie uszkadzała coraz to głębszych tkanek. I choć wiele osób o tym wie, mało kto robi to poprawnie.
Prawidłowe chłodzenie oparzeń powinno trwać minimum 15 minut (lub do ustania bólu). Polewaj się przez cały ten czas delikatnym strumieniem zimnej wody (w temperaturze ok. 15 st. C) z wysokości 15 cm. Zimno ma działanie znieczulające, a ból przy oparzeniu może być naprawdę dotkliwy.
Jeśli uraz dotyczy jedynie naskórka, zwykle widzisz rumień i czujesz silny ból. Gdy uszkodzona jest także skóra właściwa, pojawiają się pęcherze wypełnione płynem, a ból jest bardzo intensywny. Najcięższe oparzenia sięgają aż do tkanki podskórnej – uszkodzone są wówczas naczynia i nerwy. Skóra jest twarda, może być szara a nawet brązowa i nie boli! To wymaga pomocy medycznej.
Uwaga! Jeśli nawet niezbyt głębokie oparzenie jest większe niż 3 proc. powierzchni ciała, idź do lekarza. Jak to ocenić? Przyjmij, że twoja dłoń to 1 proc.
Jeśli oparzenie jest powierzchowne, przyłóż zimny kompres z wody z dodatkiem miodu. Nie testuj jednak domowych metod, jeśli skóra jest obrzęknięta i z pęcherzami. Wówczas warto zabezpieczać ją specjalnym opatrunkiem (w maści, kremie lub sprayu) zawierającym maleńkie cząsteczki srebra. Taki preparat dobrze chroni ranę przed drobnoustrojami, a jednocześnie przyspiesza regenerację tkanek. Oparzone miejsce trzeba chronić przed zanieczyszczeniami, póki skóra się nie zagoi.
