Hiszpanie jedzą ją w porze obiadowej. Podstawą dania jest żółty od szafranu ryż. Reszta składników zależy od kucharza, regionu kraju albo… nastroju.
Pochodzi z Walencji i pierwotnie była potrawą rolników i robotników. Przyrządzano ją z tego, co akurat znajdowało się pod ręką: ryżu, warzyw, oliwy i mięsa lub owoców morza. Dziś paella występuje w wielu odmianach - od klasycznej walencjańskiej, z kurczakiem i królikiem, przez wersję z owocami morza, po warianty mieszane.
Najlepsza do paelli jest patelnia o dużej średnicy – im większa, tym lepsze wyjdzie danie! Musi mieć pokrywkę z otworami, by odparowywać zbędną wodę. Dobrze jest, by miała też dwa uchwyty. Specjalną patelnię do paelli (tzw. paellerę) kupisz w sklepie z AGD.
Właściwy ryż to średnioziarnisty, zaokrąglony i krótki. Taki dobrze wchłania wodę i pozostaje zwarty po gotowaniu. Dobre odmiany to Arroz, Bomba i Victoria. Przed gotowaniem praży się go, a potem zabarwia szafranem (na żółto), ew. atramentem z kałamarnic (na czarno).
Do ryżu dodaje się owoce morza, drób, królika, kiełbaski, groszek, pomidory oraz inne warzywa – w dowolnych proporcjach i kombinacjach. Składniki podsmaża się na czosnkowej oliwie, podlewa bulionem mięsnym albo rybnym oraz winem i przyprawia papryką w proszku (może być wędzona, słodka albo ostra) i solą. Danie gotuje się długo, na małym płomieniu i nie miesza się go. Paellę podaje się w naczyniu, w którym była przyrządzana. Co ciekawe, dla wielu smakoszy prawdziwym rarytasem w paelli jest przypieczona, chrupiąca warstwa ryżu na samym dnie patelni, którą należy ostrożnie wyskrobać.
Składniki użyte do dania muszą być świeże, ale paella będzie wybornie smakowała również po odgrzaniu. Nie trzeba jej więc szykować tuż przed planowanym posiłkiem. Wręcz przeciwnie. Podobnie jak nasz polski bigos, hiszpańska paella za każdym kolejnym odgrzaniem nabiera smaku i charakteru.
Czas przygotowania: 40 minut
Porcje: 2
Stopień trudności: średni
SKŁADNIKI:
PRZYGOTOWANIE:
