Niewątpliwie byliny przeżywają wielki rozkwit. Są piękne i różnorodne. Dzięki nim ogród może być imponujący od wiosny do jesieni.
Rabaty bylinowe są niezwykle dekoracyjne, dlatego powinny się znaleźć w miejscu, które najczęściej będziemy oglądać, np. przed domem, przy tarasie lub w pobliżu miejsca wypoczynku; wzdłuż ścieżki ogrodowej; pod oknami salonu lub kuchni. Efektownie prezentują się zestawienia jeżówek, rudbekii, szałwii, floksa wiechowatego czy lawendy, które długo kwitną i są łatwe w uprawie. Ważne jest ściółkowanie podłoża korą lub żwirem, co ograniczy rozwój chwastów i zatrzyma wilgoć w glebie. Jesienią warto przyciąć przekwitłe pędy i zabezpieczyć bardziej wrażliwe gatunki przed mrozem.
Zasada jest bardzo prosta, z przodu rabaty sadzimy najniżej rosnące gatunki, z tyłu natomiast rośliny najwyższe. Rośliny tego samego gatunku lub odmiany można sadzić w grupach, wtedy wyglądają bardzo efektownie, jak barwne plamy na obrazie. Obok roślin o ozdobnych kwiatach warto posadzić gatunki o dekoracyjnych liściach (np. liliowce z funkiami). Tło rabaty bylinowej warto wypełnić zimozielonymi pnączami (np. wiciokrzew, trzmielina) lub krzewami (np. ostrokrzew, budleja, derenie).
Byliny warto urozmaicać innymi typami nasadzeń. Dobre i sprawdzone połączenie to byliny i trawy ozdobne: np. proso rózgowate pięknie wygląda w kompozycji w z rdestem himalajskim i przetacznikowcem wirginijskim. Inne udane duety to: rozplenica japońska i jeżówka, ostnica i rozchodniki. Największą karierę w polskich ogrodach robi modna ostatnio liatra kłosowa (fioletowa strzelista roślina na zdjęciu). Efektownie zaprezentuje się na rabacie z niskimi odmianami róż i lawendą. Tło rabaty bylinowej warto wypełniać zimozielonymi pnączami (np. wiciokrzew, trzmielina) lub krzewami (np. ostrokrzew, budleja, derenie).
Najchętniej kupowane byliny to: naparstnice, miodunki, liliowce, akanty, jarzmianki, dzielżany, jeżówki, odętki, ostróżki, floksy, krwawniki, kocimiętki, perowskie, pysznogłówki, ozdobne czosnki bylinowe, łubiny, rozchodniki oraz przegorzan, mikołajek i zatrwian (świetne do suchych bukietów). Obok siebie sadzimy przede wszystkim rośliny o podobnych wymaganiach. Np. połączenie szałwii omszonej z krwawnikiem i perowskią to przykład kompozycji, która poradzi sobie na piaszczystej glebie.
Ta niezwykle dekoracyjna roślina pochodzi z Afryki, więc potrzebuje odpowiednich warunków w ogrodzie. Kwitnie od czerwca do września i przebarwia się od dołu do góry, zmieniając barwę od soczyście żółtej po ostrą pomarańcz i czerwień. Uroda tej rośliny kusi, by wybrać dla niej miejsce w centrum ogrodu, ale to nie będzie dobre rozwiązanie. Ciepłolubna, wymaga stanowiska słonecznego, ale nie lubi być narażana na przeciągi, dlatego najlepszy będzie dla niej zaciszny zakątek, np. przy południowej ścianie altany. Jesienią warto związać jej liście na kształt chochoła, żeby chronić środek rośliny przed wilgocią. Dodatkowo dobrze jest owinąć matą i wyściółkować ziemię wokół kępy.
Najprostszym sposobem zwabienia biedronek jest wykorzystanie ich słabości do koloru żółtego. Posadź więc w swoim ogrodzie trochę żółtych kwiatów. Pozwól, by na trawniku zakwitł mniszek lekarski. Uwaga! Nie stosuj chemicznych środków ochrony roślin, jeśli chcesz mieć biedronki. Owady te mogą zastąpić opryski. Biedronka w ciągu całego swojego cyklu rozwojowego (larwa, poczwarka, dorosły osobnik) zjada ok. 5 tysięcy mszyc w różnym stadium. Nie pogardzi też czerwcami, miodówkami, przędziorkami. Przywiąż do zaatakowanych roślin kawałek żółtej wstążki lub szmatki.
